هماندیشی برای ترخیص کانتینرهای متوقفشده در بنادر پاکستان
هفتهای پرکار برای کارگروه بینالملل انجمن ایران
کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره اسناد قابل انتقال محموله برای امضاء آماده می شود
صادرات پایدار، بدون لجستیک رقابتپذیر ممکن نیست
گزارشی کوتاه از بیستونهمین جلسه بخش فورواردری
افتتاح جاده جدید طالبان در گذرگاه واخان
شصتوسومین کنگره جهانی فیاتا؛ با حضور نماینده انجمن ایران در ایتالیا برگزار شد
تقویت جایگاه ایران در مجامع بینالمللی حملونقل؛ مأموریت حیدر زمانی در کارگروه تخصصی IATA
تاب آوری مرزهای ایران در شرایط کنونی؛ از چالش تا راهکار
گزارشی کوتاه از چهاردهمین نشست بخش مالیاتی و تأمین اجتماعی انجمن ایران
روز ملی صادرات، فرصتی برای قدردانی از فعالانی است که در یکی از دشوارترین دورههای تجارت خارجی کشور، همچنان برای حفظ بازارهای بینالمللی و گسترش حضور کالاهای ایرانی تلاش میکنند. این روز، در عین حال، فرصتی است برای طرح یک پرسش اساسی: آیا زیرساختها، سیاستها و سازوکارهای پشتیبان تجارت خارجی کشور، متناسب با اهدافی که برای توسعه صادرات ترسیم کردهایم، پیش رفتهاند؟
مرزها در حملونقل بینالمللی صرفاً محل عبور کامیونها و انجام تشریفات گمرکی نیستند؛ آنها حلقهای تعیینکننده در زنجیره تجارت خارجی کشور به شمار میروند. هرگونه اختلال در عملکرد مرزها، علاوه بر افزایش هزینههای حملونقل، میتواند زمان تحویل کالا، تعهدات شرکتها در برابر مشتریان و اعتبار تجاری ایران در بازارهای منطقهای را تحت تأثیر قرار دهد.
سیزدهم مهرماه ۱۴۰۴، اعضای انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی ایران با حضور در مجمع عمومی و رأی خود، مسئولیتی را بر دوش هیئتمدیرهای گذاشتند که امروز یک سال از آغاز کار آن میگذرد.
دربهمن ماه 1404 مرز لطفآباد، کامیونهای یخچالدار به ردیف ایستادهاند. موتورها روشناند تا محمولات فاسد نشوند ، رانندهها منتظرند و کسی نمیتواند به آنها بگوید چه زمانی راه میافتند.
در دنیایی که بندر جبل علی با «دوقلوی دیجیتال» خود، محموله ها را قبل از ورود مدیریت می کند و کامیون های خودران در خیابان های ابوظبی تردد دارند، صنعت حمل ونقل ایران همچنان با چالش های نرم افزاری اولیه دست و پنجه نرم می کند. این فاصله عمیق، که ریشه در فشار تحریم ها، کمبود سرمایه و موانع فرهنگی دارد، ایران را در مسابقه لجستیک هوشمند نه فقط به تماشاگر، که به عقب ماندهای استراتژیک تبدیل کرده است.
احسان ملکزاده، رئیس هیأتمدیره انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی ایران، در یادداشتی تحلیلی تأکید میکند، مهمترین سرمایه حملونقل بینالمللی، ناوگان نیست؛ اعتماد و امکان برنامهریزی است.
جامعه صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی ایران، بهعنوان یکی از مهمترین اشخاص حقوقی بخش خصوصی در حوزه حملونقل، در اساسنامه ها ، بخشنامه ها و آیین نامه های خود اهدافی چون دفاع از حقوق صنفی همکاران، ارتقای جایگاه حرفهای شرکتها، تعامل مؤثر با نهادهای تصمیمگیر، ساماندهی بازار، توسعه آموزش، حل اختلافات و کمک به اصلاح مقررات را دنبال میکند. با این حال، فاصله میان اهداف مصرح و واقعیت عملکرد صنفی، پرسشی جدی پیش روی فعالان این صنعت قرار داده است: چرا این بخش مهم از فعالان اقتصادی در کشور هنوز نتوانسته به جایگاه مورد انتظار خود در عمل دست یابد؟
تجارت خارجی ایران به دلیل وابستگی قابل توجه به حملونقل دریایی، همواره نسبت به تنشهای ژئوپلیتیکی در خلیج فارس و تنگه هرمز حساس بوده است. در جریان جنگ آمریکایی- صهیونیستی علیه ایران، تشدید ناامنی دریایی، افزایش محدودیتهای بیمهای، بازرسی کشتیها و اختلال در مسیرهای کشتیرانی موجب شد بخش قابل توجهی از کالاهای صادراتی و وارداتی ایران در بنادر داخلی و خارجی متوقف شوند. این وضعیت تنها یک مشکل لجستیکی نبود، بلکه آثار گستردهای بر تولید، تجارت، اشتغال، درآمدهای ارزی و قیمت کالاها در اقتصاد ایران بر جای گذاشت.
دیدگاههای اخیر