برگزاری نشست مشترک آنلاین انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی ایران و انجمن فورواردرهای آذربایجان
دیدار رایزن جدید اقتصادی سفارت ترکیه با هیأت نمایندگان انجمن شرکتهای حملونقل بینالمللی ایران
گزارشی کوتاه از چهاردهمین جلسه بخش گمرک، ترانزیت و بیمه در انجمن ایران
مرکز آموزش انجمن ایران جلسه هماندیشی با اساتید دوره فیاتا برگزار کرد
نگاهی به شکاف عمیق فناورانه میان ایران و همسایگان در عصر حمل ونقل هوشمند
دیپلماسی بخش خصوصی؛ از ارتباط تا نتیجه
گزارشی از بیستمین جلسه بخش جاده ای
برگزاری دوره آموزش حضوری ” اینکوترمز و ارتباط آن با حملونقل بینالمللی”
گزارشی کوتاه از بیست و سومین نشست بخش فورواردری
پیگیری توافقات ۱۸ مرداد در گوربولاغ؛ تشکیل کارگروه مشترک گمرکی ایران و ترکیه
در دنیایی که بندر جبل علی با «دوقلوی دیجیتال» خود، محموله ها را قبل از ورود مدیریت می کند و کامیون های خودران در خیابان های ابوظبی تردد دارند، صنعت حمل ونقل ایران همچنان با چالش های نرم افزاری اولیه دست و پنجه نرم می کند. این فاصله عمیق، که ریشه در فشار تحریم ها، کمبود سرمایه و موانع فرهنگی دارد، ایران را در مسابقه لجستیک هوشمند نه فقط به تماشاگر، که به عقب ماندهای استراتژیک تبدیل کرده است.
احسان ملکزاده، رئیس هیأتمدیره انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی ایران، در یادداشتی تحلیلی تأکید میکند، مهمترین سرمایه حملونقل بینالمللی، ناوگان نیست؛ اعتماد و امکان برنامهریزی است.
جامعه صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی ایران، بهعنوان یکی از مهمترین اشخاص حقوقی بخش خصوصی در حوزه حملونقل، در اساسنامه ها ، بخشنامه ها و آیین نامه های خود اهدافی چون دفاع از حقوق صنفی همکاران، ارتقای جایگاه حرفهای شرکتها، تعامل مؤثر با نهادهای تصمیمگیر، ساماندهی بازار، توسعه آموزش، حل اختلافات و کمک به اصلاح مقررات را دنبال میکند. با این حال، فاصله میان اهداف مصرح و واقعیت عملکرد صنفی، پرسشی جدی پیش روی فعالان این صنعت قرار داده است: چرا این بخش مهم از فعالان اقتصادی در کشور هنوز نتوانسته به جایگاه مورد انتظار خود در عمل دست یابد؟
تجارت خارجی ایران به دلیل وابستگی قابل توجه به حملونقل دریایی، همواره نسبت به تنشهای ژئوپلیتیکی در خلیج فارس و تنگه هرمز حساس بوده است. در جریان جنگ آمریکایی- صهیونیستی علیه ایران، تشدید ناامنی دریایی، افزایش محدودیتهای بیمهای، بازرسی کشتیها و اختلال در مسیرهای کشتیرانی موجب شد بخش قابل توجهی از کالاهای صادراتی و وارداتی ایران در بنادر داخلی و خارجی متوقف شوند. این وضعیت تنها یک مشکل لجستیکی نبود، بلکه آثار گستردهای بر تولید، تجارت، اشتغال، درآمدهای ارزی و قیمت کالاها در اقتصاد ایران بر جای گذاشت.
کریدور بینالمللی شمال–جنوب در زمره معدود پروژههای بین المللی لجستیک قرار دارد که همزمان دارای پشتوانه تاریخی، توجیه اقتصادی و اهمیت ژئوپلیتیکی است. از یکسو، ایده اتصال روسیه و حوزه اوراسیا به آبهای گرم جنوب، سابقهای طولانی در تاریخ سیاسی منطقه دارد و از سوی دیگر، در دوران جدید، با شکلگیری ترتیباتی نظیر سازمان همکاری اقتصادی اکو و سازوکارهای اوراسیایی، این مسیر بیش از گذشته بهعنوان یک ضرورت راهبردی در تجارت منطقهای مطرح شده است. با این حال، واقعیت آن است که این کریدور در ایران هنوز به جایگاهی که متناسب با ظرفیتهای جغرافیایی، ترانزیتی و اقتصادی کشور باشد، دست نیافته است.
در شرایطی که جنگ، تحریم و تنشهای منطقهای مسیرهای سنتی تجارت را با اختلال مواجه کرده، فعالان صنعت حملونقل در تلاشاند با طراحی کریدورهای جایگزین، از توقف زنجیره تأمین کشور جلوگیری کنند. نادر تیموری، مدیرعامل شرکت توسن بار فرابر، در گفتوگو با ماهنامه صنعت حملونقل از آخرین وضعیت کالاهای رسوبشده در بنادر منطقه، افزایش هزینههای حمل و نقش چابهار و عمان در مدیریت بحران میگوید.
در شرایطی که بیثباتیهای منطقهای مسیرهای سنتی تجارت جهانی را با چالش مواجه کرده، اهمیت کریدورهای ترانزیتی بیش از گذشته نمایان شده است؛ مسیری که ایران را به یکی از کلیدیترین بازیگران ژئولجستیکی جهان تبدیل کرده است.
به گزارش روابط عمومی ، قاسم حبیب پور دبیر انجمن صنفی شرکتهای حمل ونقل بین المللی ایران طی گفت و گویی کوتاه به ارائه گزارشی در خصوص اقدامات انجام شده انجمن درجهت تسهیل امور شرکتهای حمل ونقل بین المللی در دوران اضطراری کنونی کشور پرداختند.
دیدگاههای اخیر